ဆႏၵ

လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာ

သိတတ္စအရြယ္ကတည္းက

တစ္ေန႔ေန႔ငါအရြယ္ေရာက္လာရင္ဆိုတဲ့

ဆႏၵေလးေတြ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။

သူမမွာလည္း ရွိခဲ့တာေပါ့။

အခုထိလည္းဆက္လက္ျပီးရွိေနဆဲပါပဲ။

အဲ့ဒီဆႏၵေလးေတြကဘာလည္းဆိုေတာ့....

Sunday, February 15, 2009

ပန္းသီးေပၚ နားတဲ့လိပ္ျပာ

အခန္း ( ၁ )

ဘယ္ေတာ့မွ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကမႏိုးတတ္တဲ့သူမ... ဒီေန႔ေတာ့ ေစာေစာစီးစီး မ်က္လံုးတစ္စံုက ျပန္မွိတ္လို႔မရေအာင္ကို လန္းဆန္းေနသည္။ ေတြ႔ရခဲ့ေသာ နံနက္ခင္း၏ အလွကို ျမင္လိုစိတ္နဲ႔ အိပ္ရာမွာထဲမွာ ၾကိဳးစားျပီး အိပ္မေနေတာ့ဘဲ မ်က္ႏွာထသစ္ျပီး အိမ္ေရွ႕၀ရန္တာသို႔ ထြက္ၾကည့္မိ၏။

သစ္လြင္ေနေသာ နံနက္ခင္းေလေျပက သူမမ်က္ႏွာႏုႏုေလးကို က်ီစယ္သြားသည္။ ပိတ္ရက္မို႔ထင္သည္။ လမ္းသြားလမ္းလာက အနည္းငယ္ရွင္းလင္းေန၏။ ဒီလိုနံနက္ခင္းမ်ိဳး သူမ မရခဲ့တာ ၾကာလွျပီေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာခဲ့ပါျပီ။ သူမ ဘ၀ထဲမွာ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ မရွိေတာ့ကတည္းကလို႔ပဲ ဆိုပါေတာ့ေလ...။

........................

အခန္း ( ၂ )

"ဟိတ္... အိပ္ရာက မႏိုးေသးဘူးလား။ ထေတာ့ေနာ္"

ေစာေစာစီးစီး ထျမည္တတ္တဲ့ ဖုန္းမက္ေဆ့ခ်္သံေၾကာင့္ အခန္းေဖာ္ကို အားနာမိေပမယ့္ ဒီအသံမွ မၾကားရရင္ သူမ အိပ္ရာကႏိုးမည္မထင္။ ၾကာလာေတာ့လည္း အခန္းေဖာ္က အသားက်လို႔ ေနျပီထင္သည္။

"အင္း...ႏိုးျပီေနာ္။ အခုလာခဲ့မယ္"

အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ မက္ေဆ့ခ်္ေလးတစ္ေစာင္ ျပန္ပို႔ျပီး မပြင့္တစ္ပြင့္ မ်က္လံုးတစ္စံုကို လက္ဖမိုးျဖင့္ ပြတ္လိုက္ကာ အိပ္ရာမွ ထထိုင္လိုက္၏။ မ်က္လံုးမပြင့္ေသာ္လည္း အက်င့္ရေနေသာ လက္ေခ်ာင္းတို႔က ကြန္ပ်ဴတာ ပါ၀ါခလုတ္ကို ေနရာအတိအက် မွတ္မိေနၾကျပီ။ သူမအတြက္ အခန္းမီးအလင္းေရာင္လည္း မလိုအပ္။ ေနေရာင္ျခည္လည္း မလိုအပ္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ပါ၀ါေနရာကို မွတ္မိေနရန္သာ လိုအပ္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ ၀င္းဒိုးတက္လာျပီး Screen တစ္ခုလံုး သဲသဲကြဲကြဲ ျမင္လာရသည္။

" ဘာလုပ္ေနတာလဲကြာ။ ၾကာတယ္"

ေနာက္ထပ္ ဖုန္းမက္ေဆ့ခ်္ေလးတစ္ခု ေရာက္လို႔လာျပန္ျပီ။ သူမ မ်က္လံုးေလးေတြ ျပံဳးေရာင္သန္းသြား၏။

"ကြန္ပ်ဴတာ ဖြင့္ေနတယ္ေလ။ ခဏေလးေနာ္။"

မက္ေဆ့ခ်္ပို႔အျပီးမွာပဲ သူမရဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက ပိြဳင့္တာကို ဂ်ီေတာ့ အိုင္ကြန္ေလးေပၚသို႔ ေရြ႕လ်ားသြားျပီး ႏွစ္ခ်က္ဆက္တိုင္ ကလစ္လုပ္လိုက္သည္။ ဒီလိုမနက္ေစာေစာအခ်ိန္ေတြမွာ ဘယ္သူကမ်ား သူမကို စကားေျပာဖို႔ ရွိေနမွာတဲ့လဲ။ ထိပ္ဆံုးက မီးစိမ္းေလးကို ပိြဳင့္တာေထာက္လိုက္ေတာ့ ပန္းသီးေပၚမွာ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္... သူမ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြက ေကြးညႊတ္လို႔...။

Butterfly း ဟိုင္း... ဂြတ္ေမာနင္းပါ ခ်စ္သူ

ခ်က္ေဘာက္စ္ေလးကေန စာတန္းေလးတစ္ေၾကာင္း တက္လာသည္။

Apple း ဂြတ္ႏိုက္ပါ... ေမာင္

ကမၻာတစ္ျခမ္းစီမွာ ရွိေနေပမယ့္ ရင္ခုန္သံျခင္းထပ္တူက်ေနတာကို ဘယ္သူကလာျပီး တားျမစ္လို႔ ရႏိုင္မွာတဲ့လဲ။ ကမၻာဦးကတည္းက အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိခဲ့ဖူးေလ။

Butterfly း ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ျဖစ္ပါေစေနာ္။ ရူးေအာင္ ခ်စ္တယ္...

ေနာက္ထပ္ စာေၾကာင္းေလးတစ္ခု ထပ္ေရာက္လာျပန္ျပီ။ အသက္မရွိေပမယ့္ အသက္ရွိေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ရိုက္လိုက္တဲ့ ဒီစာလံုးေလးေတြကို သူမစြဲလန္းမိသည္။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ အိပ္ပ်က္ခံလို႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ စကားသံေလးေတြကို သူမျမတ္ႏိုးသည္။ Webcam ထဲမွ လႈပ္ရွားျပဳမူပံုေတြကို သူမ ရိုးမသြားေအာင္ ခ်စ္သည္။ မနက္ခင္းတိုင္း မွန္မွန္ႏိႈးတတ္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ေလးေတြကို သူမမက္ေမာမိေနသည္။ ကမၻာတစ္ျခမ္းမွာေန႔ ကမၻာတစ္ျခမ္းမွာည...ဒါေပမယ့္ သူမအတြက္ေတာ့ သူကေန႔ဆိုလွ်င္ေန႔၊ သူကညဆိုလွ်င္လည္း ညပဲေပါ့။

Apple း ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေပ်ာ္ပါေစ။ ေက်ာင္းခ်ိန္မတိုင္ခင္ နာရီ၀က္ေနရင္ ႏိႈးလိုက္မယ္ေနာ္

မနက္တိုင္း အခ်ိန္မွန္မွန္ ႏႈိးတတ္တဲ့ သူမရဲ႕ ႏႈိးစက္အတြက္ ေန႔လည္ ဆယ့္ႏွစ္နာရီခြဲတိုင္း သူမကိုယ္တိုင္ ႏိႈးစက္ျပန္ျဖစ္ရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏိႈးစက္တာ၀န္အတြက္ သူမေပ်ာ္ပါသည္။ သူလည္း ေပ်ာ္ေနလိမ့္မည္ ထင္သည္။

Butterfly း ေကေက... ဒါဆိုအိပ္ျပီေနာ္။ ျပီးရင္ မ်က္ႏွာသစ္။ မနက္စာစား။ ရံုးသြားရင္ မက္ေဆ့ခ်္ပို႔ခဲ့ဦး

အနားမွာ မရွိေပမယ့္ အနားမွာရွိသလို ေထာင့္ေစ့ေအာင္ ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ သူ...။ စာလံုးတိုင္းမွာသာ အခ်စ္ေတြပါရင္ သူမရဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုး သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္ေတြခ်ည္းပဲေပါ့...။

Apple း ဟုတ္... ဒါဆို အိပ္ေတာ့ေနာ္။ ေအာက္ေတာ့။

Butterfly း အိုေက

ေအာ့္ဖ္လိုင္း ျဖစ္သြားတဲ့ ပန္းသီးေပၚက လိပ္ျပာေလးကို ၾကည့္ရင္း သူမတစ္ေယာက္ လွပေသာ ေန႔ရက္တစ္ခုအတြက္ အားယူလိုက္သည္။ သူမအနားမွာ ပန္းသီးေပၚက လိပ္ျပာေလး ရွိေနမွျဖစ္မည္။ သည္လိပ္ျပာေလးက သူမအတြက္ ျပည့္စံုျခင္းေတြကို ေဆာင္က်ဥ္းခဲ့ျပီေလ။

"လိပ္ျပာေလးရယ္... မင္းပ်ံသန္းသြားမယ့္ေန႔ကို ကိုယ္ရင္မဆိုင္ရဲပါဘူး..."

လိပ္ျပာဆိုတာ ပန္းပြင့္ေလးေတြေပၚမွာပဲ နားတတ္တာ သဘာ၀ေလ။ ဒါေပမယ့္ သူမရဲ႕ လိပ္ျပာေလးကေတာ့ ပန္းသီးေလးေပၚမွာ နားတယ္တဲ့။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ပန္းသီးနီနီ ဆိုတဲ့ ဂ်ီေတာ့ပိုင္ရွင္ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္ခဲ့မိလို႔တဲ့ေလ။ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္လိုလို ကဗ်ာဆန္ဆန္ အေတြးေတြထဲမွ သူမကေတာ့ မ်က္လံုးေလး အ၀ိုင္းသားနဲ႔ နားေထာင္ခဲ့ရသည္။ သူမကေရာ... ပန္းသီးေပၚမွာ နားတဲ့ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးခဲ့သည္ပဲ မဟုတ္လား။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဂ်ီေတာ့ဖြင္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူမအျမင္ခ်င္ဆံုးအရာဟာ ပန္းသီးေပၚက လိပ္ျပာေလး တစ္ေကာင္ဟု ေျပာရင္ သူမျငင္းမိမည္ မထင္ပါ။

.....................

အခန္း ( ၃ )

ငွက္တို႔ရဲ႕သေဘာက အေတာင္စံုရင္ ပ်ံတယ္တဲ့။ ဒါဆိုရင္ လိပ္ျပာေလးေတြကေရာ... ၀တ္မႈံ၀ရင္ ပ်ံၾကမွာေပါ့။ ၀တ္မႈံေလးေတြၾကိဳက္တဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြက ပန္းသီးတစ္လံုးေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ နားေနႏိႈင္မွာတဲ့လဲ။ ပန္းပြင့္လွလွေလးေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ ကူးကာသန္းကာ ၀ဲပ်ံသြားၾကတယ္ဆိုတာ လိပ္ျပာေလးေတြရဲ႕ အမွားေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။

ေရာင္စံုပန္းလွလွေလးေတြ ၾကားထဲမွာ ေပ်ာ္ရြင္ေနပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္ လိပ္ျပာေလးရယ္...

သူမရဲ႕ နံနက္ေစာေစာ ႏႈိးစက္ကေလး ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့တာ တစ္ႏွစ္နီးပါးၾကာခဲ့ျပီ။ သူမလည္း ေမးလ္အသံုးျပဳဖို႔ကလြဲရင္ ဂ်ီေတာ့ဆိုတာကို အထိအေတြ႔မရွိေတာ့တာ ၾကာခဲ့ျပီေပါ့။ မသိစိတ္ရဲ႕ လႈံ႕ေဆာ္မႈတစ္ခုက လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို ပါ၀ါခလုတ္ဆီကို တြန္းပို႔သြားျပန္ျပီေလ။ အခုမွ မနက္ ၁၀း၀၀။ ဒီအခ်ိန္ ဘယ္သူေတြ ဂ်ီေတာ့မွာ ရွိႏိုင္မွာ မိုလို႔လဲ။ သူမမသိခဲ့တာ တကယ္ကို ၾကာခဲ့ပါျပီေလ။

အေလ့အက်င့္မရွိေတာ့ေသာ လက္ေခ်ာင္းတို႔က အေယာင္ေယာင္အမွားမွားျဖင့္ ဘယ္အရာကိုဖြင့္လို႔ ဖြင့္ရမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ သူစိမ္းဆန္ေနၾကသည္။ Desktop ေပၚက ဂ်ီေတာ့ဆိုသည့္ အိုင္ကြန္ေလးကို မရဲတရဲဖြင့္ကာ Scroll Bar ေလးကို ေပၚေအာက္အသာလိမ့္ၾကည့္မိ၏။

ပန္းသီးေပၚကေန အေ၀းကိုပ်ံသန္းခဲ့တဲ့ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္... သူမ ဆြံ႕အစြာ ေငးငိုင္ေနမိသည္။ တမ္းတစိတ္ျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္မိေသာ္လည္း ျပန္လည္ေတြ႔ရလိမ့္မည္ဟုေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ သူမ မထင္မွတ္ခဲ့။

Butterfly း ဟိုင္း.... ေနေကာင္းလား။ မေတြ႔တာေတာင္ ၾကာျပီေနာ္

တုန္ တုန္ ဆိုတဲ့ အသံကေလးနဲ႔ သူမမ်က္စိေရွ႔ကို တက္လာၾကတဲ့ စာလံုးေလးေတြက ဟိုးအရင္ကလို ေႏြးေထြးမႈေတြမရွိေတာ့။ သူမ ဘာျပန္ေျပာရမည္လဲဟု ေတြေ၀ေနမိသည္။ ျပန္ႏႈတ္ဆက္ရမည္လား။ မသိသလိုေနသည္က ေကာင္းမည္လား။ ခ်ီတံုခ်တံုျဖင့္... ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း သံေယာဇဥ္က သူမ၏စိတ္ကို အႏိုင္ယူသြားၾကသည္။

Apple း ဟုတ္ကဲ့ ေနေကာင္းပါတယ္။

စာရိုက္သံေလးေတြ တဒၤဂ တိတ္ဆိတ္လို႔သြားရျပန္သည္။

Butterfly း အလုပ္မ်ားေနတာလား

Apple း မဟုတ္ပါဘူး... နင္ေရာ အခုဘာမွာလဲ။

သိခ်င္လြန္းသည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း စကားရွာကာ ေမးမိသည္။

Butterfly း ဟား ဟား... ငါက ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေနျပီေလ။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း အရင္တုန္းက ေနရာေလးေတြကို လြမ္းမိသား။ နင္ေရာ ျပန္မလာေတာ့ဘူးလား။ ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမွာလဲ။

Apple း ေၾသာ္... မေျပာတတ္ေသးပါဘူး...

အရင္တုန္းက ေနရာေလးကို လြမ္းသတဲ့လား။ လြမ္းေဖာ္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္ လိပ္ျပာေလးရယ္။ ငိုခ်င္သလိုလို၊ ေပ်ာ္သလိုလို သူမရဲ႕စိတ္တို႔က မျငိမ္သက္။ သူမဘာလို႔ ဒီေန႔မွ ဂ်ီေတာ့ဆိုတဲ့ အရာကို သတိရမိပါသလဲ။ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ႏွလံုးသားတစ္ခုကို ဘာေၾကာင့္ ပုတ္ခတ္လႈပ္ႏႈိးမိပါသလဲ။ သူမ မခံစားခ်င္ေတာ့။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဘာမွမသိတာက သိတာထက္ ပိုေကာင္းသည္တဲ့။ ရာႏႈန္းျပည့္ မွန္ကန္ေၾကာင္း သူမနားလည္လိုက္သည္။

Apple း ေအာက္ေတာ့မယ္ေနာ္။ ေနာက္ၾကံဳရင္ေတာ့ ေတြ႔မွာေပါ့။ တာ့တာ

Butterfly း ေအာက္ေတာ့မလို႔လား။ ေကေက..ဘိုင္...

ပန္းသီးေပၚက လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္လိုက္ျပီး Right Click ေထာက္ကာ Save as my picture ဆိုေသာ စာတန္းေလးကို ေရြးလိုက္မိသည္။ စိတ္တိုင္းက် ျပဳမူျပီးသည္ႏွင့္ ဂ်ီေတာ့ကို တစ္ခါတည္း ေအာက္လိုက္မိသလို ကြန္ပ်ဴတာကိုပါ ပိတ္လိုက္မိသည္။ ရင္ဘတ္ထဲမွာေတာ့ ဟင္းလင္းျပင္တစ္ခုသာ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

သူမ၏အသိမွာေတာ့ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ ပန္းသီးေပၚတြင္ ထာ၀ရနားေနေတာ့မည္ေလ။


.....................................

လြမ္းသုရင္
၁၅ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၀၉

ပံုကို Forward Mail မွရယူပါသည္။

17 comments:

Anonymous said...

မလြမ္းသုရင္ရဲ့ ဝတၳဳ ထဲက ဇာတ္ေဆာင္ေတြနဲ႔ခိုင္းႏႈိင္းရရင္ ကၽြန္ေတာ္က နားခိုစရာ ပန္းသီးေလးမရွိေတာ့တဲ့လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ေပါ့...။ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္...။ ကၽြန္ေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔အရမ္းတိုက္ဆိုင္ေနတဲ့အတြက္...။

လင္းဦး(စိတ္ပညာ) said...

ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ လိပ္ျပာ.... ဒီအျဖစ္ပ်က္ေတြကေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ ျဖစ္ေနက် ျဖစ္ေနၿပီ.. ဆိုးပါ့

Unknown said...

စိမ္းစိမ္းဆီကေန တဆင့္ေရာက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...။ အေရးအသား အရမ္းေကာင္းပါတယ္...။ ကိုယ္ေတြ႔ေလးေတြနဲ႔လည္းတိုက္ဆိုင္ေနတဲ့အတြက္ အရမ္းကိုခံစားရပါတယ္ခင္ဗ်ာ...။

MANORHARY said...

လိပ္ၿပာကေလး နဲ႔ ပန္းသီးေလး ကို
ရင္ထဲေရာက္သြားေအာင္ထည့္ေပးႏုိင္ပါတယ္။

စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိး said...

အေရးအသားကေတာ့ ပိုင္ပါ႔။ လိပ္ျပာေလး ေလွ်ာက္သြားမေနနဲ႔ ျပန္လာခဲ့ ပန္းသီးေလး အေဖာ္မဲ့ေနတယ္။

သက္ပိုင္သူ said...

ဖတ္လိုက္တာ.. ရင္ထဲက လိပ္ျပာေလး ... ဖလန္းဖလန္း.. ျဖစ္သြားတယ္.....

Unknown said...

ဘာေျပာရမလဲ...ဘာေျပာရမလဲ....။ စိတ္မေကာင္းဘူး...။

အညာသား said...

ထိတယ္ ... ထိတယ္...။
က်ဳပ္အစ္မ စိတ္ကူးသိပ္ေကာင္း။

အညာသား said...

ထိတယ္ ... ထိတယ္...။
က်ဳပ္အစ္မ စိတ္ကူးသိပ္ေကာင္း။

Apprenticeship said...

ရင္နင့္စြား ခံစားသြားတယ္။ မတည္ၿမဲတဲ့ ေလာကမွာ တည္ၿမဲမႈကို ရွာမိတဲ့ သူေတြ ခံစားရတာေပါ့ဗ်ား....။

Touch Me Not said...

Green girl ဆီကေန ေခါင္းစဥ္ေတြ႕လို႕လာဖတ္တယ္။
၀တၳဳဆိုရင္ ဘာပဲဖတ္ရဖတ္ရပါ။
အေရးအသားေတြက တကယ့္ professional တစ္ေယာက္လိုပါပဲ။
ဆက္ေရးပါအံုး။

မသက္ဇင္ said...

တကယ္႔ရသ ေကာင္းေတြ ေရးႏိုင္တဲ႔--
ကေလာင္တေခ်ာင္းပါပဲ

Anonymous said...

တကယ့္အျဖစ္အပ်က္လားဟင္?
လို႔မေမးေတာ့ဘူးေနာ္
“တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ပါ”
လို႔ယံုေနခ်င္တယ္ေလ

သီဟသစ္ said...

ပန္းသီေလးကို တကယ္ကုိ သနားသြားတယ္။
စာေရးေကာင္းလုိက္တာ။

ဘာေတြတုန္း said...

စာေရးေကာင္းလိုက္တဲ့ မမ။ေနာက္အျမဲလာဖတ္အံုးမယ္

ၾကယ္ျဖဴစင္ said...

ခံစားခ်က္ျခင္းတစ္ထပ္တည္းပါဘဲ..ညီမရယ္..
မမကဘယ္ေတာ့ပ်ံသြားမလဲဆိုတဲ့လိပ္ျပာေလး
ကုိထိုင္ၾကည္႕ေနရတာပါ...သူကပ်ံဖို႕အတြက္
ေတာင္ပံေတြခတ္ေနျပီေလ..မသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ရတာကပိုပင္ပန္းတယ္ညီမေလးရယ္...

Anonymous said...

ပန္းသီးေလး သနားပါတယ္....ဘယ္သူ ့ကို အျပစ္ေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး.... အင္တာနက္ ေခာတ္မွာ ဒီ ေ၀ဒနာက ေတာ္ေတာ္ ဆိုးပဲ...ဒါလည္း virus တစ္မ်ိဳးပဲေပါ့ေနာ...... အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ပါတယ္......